Afogando no Sarela

Dead Against Smoking

2011-01-04T17:30:00.006+01:00

Na percura dun título musical para esta foto atopei a Admiral Fallow, uns escoceses a medio camiño entre Bright Eyes, Fanfarlo e os mellores Arcade Fire (os do primeiro disco). Parece ser que non lles prestaron demasiada atención cando saiu o seu disco de debut hai uns meses asi que o van reeditar en febreiro de 2011 cun selo diferente, a ver se a segunda vai. Talento non lles falta:

*Escoitando Admiral Fallow – Boots Met My Face (2010)

Propósito para o 2011

2011-01-03T12:02:00.004+01:00

Retomar a faceta blogueira, que non é pouco. Coma dixo Mae West, "Keep a diary, and someday it'll keep you".

*Escoitando Janelle Monae - Cold War (2010)

Economia sumerxida

2010-07-03T19:45:00.004+02:00

Nada coma dar unha voltiña pola Praza de Abastos un sábado á mañá.

BSO: Os Resentidos - Economia sumerxida (1985)

Galegando

2010-06-15T10:08:00.005+02:00

Agora que todo a parroquia anda a falar do novo video de Lady Gaga, Alejandro, compre lembrar que xa en maio se lle adiantara a rapazada do IES Pintor Colmeiro de Silleda con esta versión non oficial, Galegando, un lipdub reivindicando o dereito a vivir en galego que acadou o terceiro premio do II Concurso Audiovisual OlloBoi.

Manos de Topo - Ciencias exactas

2010-06-11T09:45:00.000+02:00

Os galego-cataláns Manos de Topo asinan o que, sen discusión posible, é o mellor videoclip estatal dos últimos anos. Imprescindible velo até o final.

Brian Hunt - Galician Postcards

2010-06-05T12:41:00.002+02:00

Canto talento ten este rapaz. Que mágoa que I lost my glasses, o seu único disco até agora, estea gravado dun xeito tan perralleiro. Unha cousa é o DIY é outra gravar cun micro ao aire no salón de casa.

Back in Town

2010-06-05T11:59:00.006+02:00

Andan por aí o Castelo de Ribadavia en plan Mordor, o solpor dende a baixada á cama da Virxe na Lanzada, a mastodóntica noria que ven a Compostela nos últimos anos na Ascensión, a fervenza do río Toxa, un experimento capturando fume e o retrato dunha encantadora señora portando orgullosa o noso traxe tradicional. Premendo en cada unha pódense ver a alta resolución.

BSO: Jay Jay Johanson - So tell the girls that I am back in town (1996)

Un crooner na fin do mundo

2010-04-16T10:06:00.007+02:00

Hoxe colgaron no imprescindible blog Sempre en Galiza o ripeo de "Un crooner na fin do mundo", o documental sobre Pucho Boedo realizado polo que posiblemente sexa o seu maior admirador, Xurxo Souto. Se aínda non o viches xa estás tardando en descargalo.

"Ao comezo da Guerra Civil, o pai e o irmán dun neno de nove anos, membros dun sindicato anarquista, foron asasinados. O antídoto vital daquel rapaz sería a música. Na década dos cincuenta xa animaba as festas da súa cidade. Cruzou o Atlántico coa orquestra Os Satélites até Venezuela. Despois, con Os Tamara, a principios dos sesenta chegou a París. En Suíza, entre as comunidades de emigrantes, a súa voz protagonizou o renacemento da canción en galego, unha lingua prohibida pola Dictadura. Este documental reconstrúe a vida e obra do cantante coruñés Pucho Boedo"

Seabear - We Built a Fire (2010)

2010-04-08T13:17:00.003+02:00

Que máis dá que Belle & Sebastian leven unha decada instalados no tedio? A quen lle importa que se desfixeran Sodastream? Para que botar de menos un novo disco de Mojave 3? Escoitas We built a fire, o novo disco dos islandeses Seabear, e xa todo dá igual... pero que carallo terá esa illa de especial?

Pitchify

2010-04-06T10:19:00.004+02:00

A xulgar polas novidades introducidas na última versión para Iphone -poder reproducir tamén mp3 é un ponto de inflexión absoluto- Spotify vai camiño de se converter no santo graal melómano. Por desgraza aínda ten moitas eivas e o camiño promete ser longo e sofrido, menos mal que comezan abrollar webs que as solventan, mellorando as súas funcionalidades orixinais.

Unha das eivas máis graves, a súa lamentable seccción de Novidades, ten fácil cura con Pitchify, unha web que recolle todas as novas reviews de sitios de referencia coma Pitchfork, Drowned in Sound ou Popmatters cos seus spotilinks correspondentes. Unha maravailla para estar ao día. Ademáis podes ordenalas por pontuación, data ou artista e até ten unha opción para percurar grupos semellantes. Non se pode pedir máis.

Colectivooruga semifinalistas de Proyecto Demo

2010-03-29T19:02:00.003+02:00

Os ponteareáns Colectivooruga (formerly known as Colectivo Oruga) están decididos a chegar á final do concurso de maquetas do FIB deste ano. Tanto que até fixeron un video promocional animando á parroquia a votar na web de RTVE. Que non se diga.

Punk's Not Dead

2010-03-25T10:20:00.004+01:00

O bon das fotos antigas é poder imaxinar a vida das persoas que saen nelas e fantasear con como tería sido vivir nesa época. Claro que logo les nos comentarios como os tratou o destino e alédaste de non ter nacido vinte anos antes. Que perigo que tiveron os primeiros 80s.

Non hai que perderse a galería completa, o tal Big Al Davies pasou a súa adolescencia moi ben rodeado e por fortuna sempre levaba unha cámara enriba.

BSO: The Professionals - Mods Skins Punks (I didn't see it coming, 1981)

Facebook coma leitor de feeds

2010-03-24T17:53:00.004+01:00

Que Facebook está a se converter no centro neurálxico da Rede xa o sabemos todos, a súa capacidade para integrar e complementar o resto de servizos é infinita. Eu son moito de Google Reader pero cada vez colle máis corpo Facebook coma leitor de feeds xa que basta con facerte seareiro dunha web, discográfica, banda, revista ou o que sexa para que che saian as súas actualizacións e novas no muro. E que entre as novas dos teus coñecidos saia, por poñer un exemplo, o novo video de Seabear é un auténtico pracer. Nunca me tería suscrito ao feed de Morr Music -igual nen teñen- pero facerme seareiro foi un simple click. Demasiado sinxelo como para resistirse.

Google tentou implementar este acceso tan natural á información con Buzz pero na Rede non hai premio para os que chegan tarde. O que fai as cousas sinxelas e antes que o resto é o que se come todo pastel e Mark Zuckerberg está visto que vai camiño de coller unha indixestión.

Novo capítulo de Non saimos do lixo

2010-03-22T11:04:00.000+01:00

NON SAÍMOS DO LIXO cap.2 "A Cultura" from komunikando tv on Vimeo.

Hot Chip - I feel better

2010-03-18T18:47:00.005+01:00

No verán de 2006 Hot Chip foron parte esencial da banda sonora dos típicos traxectos á praia en coche. Dende entón téñolles un aprezo especial. Eles, que son asi de boiños, agradécenmo facendo cousas tan xeniais coma este novo videoclip.

Haberá logo que irlles facer unha visita.

Benvida EDITORA 2.0

2010-03-17T12:28:00.002+01:00

Este días botou a andar unha nova editorial galega, 2.0 Editora. A aparición de novas canles de difusión para a cultura galega sempre son boas novas porén neste caso hai un valor engadido por un par de detalles que a diferenzan das editoriais tradicionais: o emprego indistinto e complementario dos formatos físicos e dixitais e a posiblidade de que o autor escolla o tipo de licenza que quer para a súa obra. Maior versatilidade imposible.

La malicia de las especies protegidas

2010-03-16T19:41:00.003+01:00

Até o 3 de maio non sae o novo disco asi que non veñen nada mal petiscos coma este. A verdade é que con dúas guitarras gañan moito ao vivo, foi unha feliz idea a de mutar en cuarteto.

Primavera

2010-03-16T10:07:00.003+01:00

As cerdeiras en flor nunca minten. E despois do inverno que levamos, benvida sexa.

BSO: Chet Baker - Spring is here

Colectivo Oruga na Fnac

2010-03-15T12:39:00.003+01:00

Onte estiveron Colectivo Oruga na Fnac da Coruña presentando novos temas e a xulgar polo visto e escoitado o vindeiro disco promete:

Asuntos que se resolven co tempo en Lafonoteca.net

2010-03-12T11:41:00.004+01:00

O novo disco de Noise Project reseñado por Fernando Fernández Rego en Lafonoteca.net:

"Si cogemos las dos primeras referencias de la banda, una con cada mano, es casi como mirar la noche y el día. Del aspecto de maqueta casera de “Teleclube” (Noise Project, 2007) y su sonido primigenio pasamos a la exquisited tanto gráfica como sonora de este “Asuntos que se Resolven co Tempo”. Su evolución es evidente –sonido limpio, desarrollos más elaborados- y su apuesta por la experimentación, el post rock, el shoegazer y el noise rock se mantiene intacta. El disco comienza con “B”, un breve desarrollo post rock instrumental que sirve de introducción. A continuación las guitarras se afilan y la distorsión hace acto de presencia, “Sempre me toca ser poli” es noise rock sin estridencias en la que las voces cantan una letanía shoegazer “Quero ser como una folla de papel… e sentir como pensas en min”.

Pero los cortes en los que Noise Project brillan y se les ve más sueltos son los marcados por los desarrollos instrumentales post todo como “Que se pare o mundo cando me dea o sol” y “A madalena”. La mejor canción del disco, amores tormentosos y luminosidad atemporal que a mí me recuerda a Paperhouse. Tenemos también cortes más experimentales como “A casa do ancián” en el que un inicio reposado da paso a una explosión de noise incontrolado y “Morte e destrución”, un corte orgánico en el que el viento y la lluvia son los protagonistas.

En definitiva podemos decir que lo más destacable del disco es la propuesta de la banda, su valentía para retomar el post rock y el noise sin fines revisionistas si no experimentales. La personalidad es lo que cuenta, y a estos trece temas les sobra. El camino es arduo y duro pero de entrada ya tienen los mimbres necesarios para alcanzar las grandes canciones."

Julieta Venegas, fan dun "loco que canta en gallego"

2010-03-12T10:27:00.007+01:00

Hoxe no suplemento de El País e onte nesta entrevista esta encantadora rapaza declárase fan dun "loco que canta en gallego" chamado Emilio José. Algo xa sabiamos desa conexión Tijuana-Quins xermolada en Twitter pero non que callara tanto. Evidentemente Carlos Mariño, o seu manager e mozo -galego el- tivo algo que ver coma embaixador do complexo universo líricomusical do ourensán pero de novo comprobamos que a música é absolutamente universal. Tanto pode desfrutar unha mexicana de música cantada en galego coma un galego de música cantada en islandés. Unha naturalidade que deixa en evidencia o clásico discurso artificial de "canto en tal idioma para llegar a más gente".

Cuestións lingüísticas aparte o certo é que grazas á Rede estamos a viver unha etapa inédita e fermosa, na que calquera ten a posiblidade de chegar a sitios aos que antes só se podía chegar con inversións multimillonarias de por medio. A propia Venegas teno ben claro:

«Cuando el CD salió hace 20 años ya se sabía que se podía copiar. Es un problema al que nadie se ha enfrentado y al que hay que sumar internet, pero hace falta una readaptación de las disqueras», afirma. «Es un momento revuelto, pero gracias a internet se oye más música que nunca, yo estoy encantada con Emilio José, que es un chico que vive en un pueblo de Galicia y al que nunca habría podido conocer sin la red»

Sempre me caeu ben esta rapaza. E con razón.

Hablar gallego no es pailán

2010-03-12T07:42:00.002+01:00

En versión karaoke etílico-popular, xenial.

Via Punkdereteira.

The National - Terrible Love

2010-03-11T17:01:00.003+01:00

Cada día máis fan destes rapaces, varios metros por diante de Editors e Arcade Fire. E se o resto do novo disco é coma este tema, máis vantaxe que van coller aínda.

Oldies

2010-03-11T11:31:00.003+01:00

Moi recomendable botar un ollada á colección de fotos antigas galegas deste usuario de Flickr. Entre as típicas de paisaxes, arquitectura e costumismo rural hai algunha ben curiosas.

Tunng - Santiago

2010-03-10T09:00:00.000+01:00

Samplearnos está de moda no mundo saxón. Hai pouco foi un rapeiro americano o que lle meteu man á Muiñeira de Chantada e agora é no novo disco de Tunng onde atopamos un tema chamado Santiago -en clara referencia a Compostela- que comeza co sample duha misa que ten toda a pinta de ter sido gravado na propia catedral. Non debería de estrañar xa que hai un par de anos estiveron no Salón Teatro facendo parte do Festival Sinsal. E non teño dubida de que estes son o suficientemente geeks como para turistear gravadora en man.

Dá que pensar que o que para nós é absolutamente cotián para alguén de fora sexa o suficientemente especial e exótico como para samplealo. Igual deberiamos de disfrazarnos de turistas de cando en vez e dar unha volta polas vilas galegas con mirada foránea, a ver o que descobriamos.

Primavera folktronica

2010-03-08T10:38:00.003+01:00

A semana pasada saiu ...And then We Saw Land, o novo disco de Tunng. Ainda estou coas primeiras escoitas pero o enganche xa é absoluto. Tendo en conta que tamén saen agora os novos discos de Electric President e Seabear avicíñase unha deliciosa primavera de caixas de ritmos, banjos, acústicas e doces melodías. Debe ser cousa da idade pero o certo é que cada vez fuxo máis das guitarras enchufadas. Como non facelo antes cousas coma esta:

Mundo Viejuno

2010-03-08T09:00:00.002+01:00

A liña que separa a El Mundo de El Mundo Today cada día é máis fina. Ves a capa de hoxe e quedas coa idea de que onte ducias de miles de adolescentes percorreron a rúas de Madrid reivindicando ~~os seus dereitos~~ a súa obriga a ter un fillo se quedan embarazadas involuntariamente. O certo é que ese zoom na faixa de cabeceira con cinco adolescentes estratéxicamente situadas engana moito, si. Cheguei a preocuparme.

Por fortuna a Rede sempre xoga en contra da manipulación e basta ver calquera galería de fotos -mesmo de medios afins- para comprobar que a media de idade era a esperada, lixeiramente inferior á da esperanza de vida media. O incrible é que só conseguiran reunir a 10.000 persoas, coa disponiblidade e tempo libre que teñen os xubilados e o interese que poñen algúns en decidir na vida das súas netas. Tendo en conta o número de habitantes de Madrid é o equivalente a convocar a 300 persoas en Compostela, un fracaso absoluto.

Tribo Maasai

2010-03-04T13:00:00.001+01:00

Hai uns meses tiven a sorte de viaxar a Tanzania e como era de esperar farteime a sacar fotos. Esta é unha serie de retratos "roubados" dos Maasai que viven perto do cráter do Ngorongoro, ao máis puro estilo Leni Riefenstahl. Se pinchades en cada foto pódense ver a maior resolución.

Galegos somos

2010-03-04T07:24:00.002+01:00

Galegos seremos, por polisémicos nunca pasaremos. Visto en Facebook.

Efecto Bolboreta

2010-03-03T12:23:00.006+01:00

Un novo e espectacular videoclip dos xeniais OK Go. Que tome nota o tal Marron.

Riot Grrrls do Barbanza

2010-03-02T09:00:00.001+01:00

Onte saiu no netlabel A Regueifa o primeiro EP das xovencísimas Agoraphobia, un cuarteto de Boiro que pode fachendear de ser o primeiro grupo galego 100% feminino da Historia. Con permiso de Fumadora, claro.

Aínda que o seu punk-rock non sae dos standards habituais e andan un pouco perdidas no lingüístico -falar galego e cantar só en ingles e castelán?- o certo é que non tocan nada mal e tendo en conta a súa curta idade teñen tempo de sobra para atopar o seu rumbo. Materia prima hai de sobra:

Nouvelle Cuisine - Sin embargo

2010-02-25T19:36:00.002+01:00

Enésima demostración empírica de que para acadar a xenialidade non precisas cartos, apenas boas ideas e moitos azos.

O disco aqui.

Castelao, a novela gráfica

2010-02-24T18:26:00.006+01:00

Lendo antonte que David Rubín e Kike Benlloch van sacar un comic sobre Uxío Novoneyra para as Letras Galegas lembrei que tiña por casa un de Castelao editado a mediados dos 80s. Non me puiden resistir a dixitalizalo asi que se alguén lle quere pegar unha leitura pode baixalo en pdf premendo neste link ou lelo online neste outro.

Projecto Mourente + Yoplay

2010-02-23T19:13:00.004+01:00

Este xoves estarán Projecto Mourente e Yoplay na sala NASA, cita ineludible coma poucas. Parece ser que vai comezar moi pontual porque o van retransmitir no programa Planeta Furancho de Radio Galega Música asi que haberá que estar non máis tarde das 21:30. Tedes todos os detalles no blog do mourentán. Por certo que mañá tamén van estar Samesugas descargando o seu punk-rock por Compostela, no pub La Radio a partir das 22,:30.

Coa que está caendo esta semana, nada mellor que poñerse a cuberto cunha estrella na man e desfrutar dalgunhas das mellores bandas do País.

Beach House

2010-02-22T19:00:00.000+01:00

Ou como facer triste o fermoso e o fermoso triste. Se és da banda de Mazzy Star, Low ou Slowdive non deberías perder de vista o seu novo disco -Teen Dream- baixo nengún conceito.

Orgullos@s do Galego

2010-02-22T11:05:00.002+01:00

http://www.coordinadoraendl.org/orgullo/index.php

Por que deseñamos esta campaña?
Para transmitirlle á comunidade educativa, que é coa que traballamos, pero tamén ao conxunto da sociedade galega, un sentimento que debería ser común a todos nós, independentemente da ideoloxía de cadaquén, da súa condición social ou do lugar onde se viva, independentemente da idade, raza, orixe ou cor de pel que teñamos.

O que queremos transmitir?

Que ter un lingua propia é unha SORTE, non unha desgraza, é un ORGULLO, non un problema...

Porque hai quen se empeña en ver, ou en facer ver, o galego coma un problema, e non o é, é un motivo de ORGULLO.

Por iso lanzamos esta campaña, para PRESUMIR do que somos, do que temos, do noso, para FACHANDEAR da nosa lingua.

E ese orgullo a nós xa nos vén de vello, e herdámolo de moitos que se esforzaron antes ca nós pola lingua, pero queremos que se estenda e que dure, por iso deseñamos esta campaña non como algo puntual, senón coma unha campaña que nos gustaría que fose duradeira no tempo, igual ca

o ORGULLO de ter unha lingua propia, un patrimonio que debemos conservar.

o ORGULLO por ter unha lingua de futuro que –se queremos- podemos utilizar en todos os ámbitos.

o ORGULLO por ter unha lingua que nos abre camiños á comunicación con milleiros de persoas no mundo.

o ORGULLO de ter unha lingua de noso.

Catch the Sun

2010-02-22T09:00:00.001+01:00

Niño y Pistola AKA Arthur & The Writers en plan rednecks do Val Miñor no primeiro videoclip do seu novo disco. Xeniais coma sempre. E visto asi, o certo é que o universo hillbilly americano non está tan lonxe do noso rural máis agropop. De novo, a conexión atlántica facendo de espello.

Phoenix

2010-02-19T09:00:00.001+01:00

Dacordo, non é o segundo disco de Postal Service que todos agardamos pero coma sustitutivo ben nos vale. Wolfgang Amadeus Phoenix, o cuarto disco dos franceses Phoenix é unha xoia e o grammy que levou este ano é máis que merecido. Un grupo capaz de soar asi de ben simplemente co ritmo cutre dun casiotone e dúas acústicas ten que ter a nosa veneración absoluta:

Phoenix - 1901 - A Take Away Show from La Blogotheque on Vimeo.

Nevarada en Compostela (II)

2010-02-18T17:49:00.004+01:00

Un par de fotos máis que me quedaban por procesar, premendo nelas pódense ver a alta resolución. A primeira tanda tédela neste post.

Jónsi

2010-02-17T17:54:00.000+01:00

Hai grupos que son xeniais porque o talento do conxunto é moi superior á simple suma das partes, coma unha grande maquinaria harmónica onde as pezas por separado non son máis que unha inútil engranaxe. Escoitando o adianto do primeiro disco de Jónsi non é moi aventurado asegurar que Sigur Rós pertencen a esta categoría.

Cravouno

2010-02-17T17:24:00.002+01:00

Incrible o desta paisana de Verín, o disfrace máis logrado que vin estes días. Até o propio Feijóo estaría abraiado coa caracterización.

Vía Brétemas

Malandrómeda

2010-02-17T09:00:00.002+01:00

Con case un ano de retraso chega á miña colección o último vinilo dos composteláns Malandrómeda. Imperdoable ter agardado tanto, coas edicións limitadas non convén xogar ao de "xa o pillo outro día que agora non quero cargar con el". Tería sido unha mágoa que se esgotara e non poder experimentar o hipnótico mareo que sintes ao reproducir tan peculiar edición.

Pyongyang, de Guy Delisle

2010-02-15T11:26:00.004+01:00

Confeso que collin Pyongyang con certa desconfianza, un retrato satírico de Corea do Norte é a priori sospeitoso de derrochar moreas de demagoxia políticamente correcta en cada folla. Por fortuna o quebecois Guy Delisle non entra nas evidentes incoherencias ideolóxicas do sistema norcoreano, centrándose sobre todo no absurdo día a día dun réxime caduco que pelexa pola supervivencia dende a fantasía que ten de si mesmo. Nen é o Persépolis norcoreano nen o pretende pero si que logra reflectir con moito humor e todo luxo de detalles o impactante shock sociocultural dun occidental no país máis isolado do mundo. Visto asi, misión cumprida. E dende logo moi recomendable.

Netlabels vs. Blogs

2010-02-12T13:33:00.003+01:00

Onte Google fechou varios blogs hospedados en blogger onde se podía descargar música protexida por dereitos de autor. Até aqui todo correcto, Google simplemente actuou en coherencia coas condicións xerais que aceptas ao abrir un blog en Blogger. Inexplicablemente, algúns dos seus responsables protestan agora dicindo que tiñan o consentimento dos artistas e que até as publicaban baixo licenza Copyleft. Que cabróns. Non hai máis que ver o cache de Google dalgunha delas para atopar gravacións de REM, The Verve ou Lemonheads. Evidentemente, nen grupos que comezan, nen permiso, nen copyleft. Pura mentira.

O triste do asunto é que algúns medios se escandalizan hoxe coa medida de Google, tragándose as covardes mentiras dos responsábles dos blogs e de paso ensuxando o nome dos netlabels que sí fan ben as cousas e só editan material baixo licenza copyleft. Hai que ser irresponsable, non se dan conta de que asi inoculan na opinión pública unha falsa equivalencia entre un netlabel e un blog de descargas e bootlegs, poñendo en cuestión a indiscutible legalidade do copyleft?

Mequetrefe

2010-02-11T19:45:00.003+01:00

Aínda que non sae até o 15 de marzo xa se poden escoitar no seu Myspace tres temas do debut de Mequetrefe, Play Off.

Luanda Jones

2010-02-10T12:32:00.003+01:00

Non coñecía a esta rapaza pero despois de escoitar o seu debut do ano pasado -Aquarela- dubido que me esqueza dela. É capaz de sintetizar o mellor da música brasileira das últimas década sen artificios: apenas a súa voz, a súa guitarra e unha morea de talento.

Por certo, para @s que toquedes -ou querades aprender- ten este video en youtube onde explica como tocar o seu tema Menino:

Arthur & the Writers

2010-02-09T10:00:00.001+01:00

Por estas terras non acontecía dende os tempos do mítico Aftershave de Antón Reixa e Julián Hernández pero antes ou despois tiña que pasar: volve a Opera Rock. Para ben e para mal.
Desta volta son Niño y Pistola -na pel de Arthur & the Writers- os que se arriscan cun xénero tan complicado no seu novo disco. Está visto que ser devoto de Brian Wilson, os Kinks e os Who lévache a perder a cabeza de cando en vez e facer cousas asi. Por fortuna no musical todo segue igual, o único que muda é o concepto.
O disco sae hoxe en formato dixital, o 16 en formato CD e na primavera en vinilo. Aínda non está en Spotify pero xa se poden escoitar alguns temas na súa fermosa web. E se andas por Compostela este xoves, ao vivo na Festa Demoscópica na NASA xunto a Bang 74!, Disco Las Palmeras, e Tetra&Freek.

Un lugar máxico en Compostela

2010-02-07T11:09:00.007+01:00

O outro día coleime na Finca do Espiño para sacar un par de fotos do que pensaba que ían ser só as decandentes ruínas dun palacete modernista de comezos do século XX. O que atopei foi ben distinto, unha estampa sacada dalgún conto de Perrault, con pozo dos desexos incluído. Porque non parecía moi seguro pero quedei coas ganas de subir á torre da capela na percura da bela durminte picheleira que de seguro mora neste lugar máxico dos que xa non quedan. Se pinchades na foto para vela a alta resolución eu creo que poderedes atopar algún trasno agochado entre as sombras do bosque.

Non sei como nen cando rematará finalmente o proxecto de Jean Nouvel para a Finca do Espiño. Parece ser que vai respeitar as ruínas, simplemente engadindo novas construcións en cristal. Se o fan ben pode que preserven a maxia dun dos lugares con máis feitizo do patrimonio galego. A ver se hai sorte.

Cachada

2010-02-05T09:27:00.005+01:00

Hai algo que se di sempre en fotografía, que as boas fotos son coma as bromas, que se se teñen que explicar é que non son tan boas. Logo esta foto de Tamara De la Fuente publicada hoxe en Xornal é doblemente boa, nen a foto nen a broma precisan explicación. E as dúas son xeniais.

Ramón, mellor en catalán

2010-02-04T17:17:00.007+01:00

Igual é cousa miña pero tras escoitar os dous temas en catalán do novo EP de The New Raemon, Cuaresma, non podo facer máis que recomendarlle que siga ese camiño. Vale que son versións e as orixinais de Lluis Llach e Estanislau Verdet son boísimas pero neses dous temas o bon de Ramón Rodríguez ponlle unha maxia que nen de lonxe se atopa no seu cancioneiro propio, tan sembrado de versos lamentables con expresións coma "hasta luego lucas", "tienes mucha jeta" ou "a grito pelao". Máis propias de Estopa ou El canto del loco que dun aspirante a songwriter con inequívoca vocación poética.

Igual é que o castelán saca o seu lado lírico máis cutre, non sei, pero se eu fose el probaba co catalán, non vaia ser que sexa ese o problema.

Emilio José contra o mundo

2010-02-03T19:00:00.003+01:00

Houbo un tempo en que as entrevistas a Sr. Chinarro eran as máis lúcidas, delirantes e divertidas de toda a escena estatal. Pero dende que Emilio José comezou dar entrevistas o bon de Antonio Luque debería de comezar a se preocupar.

Non vos perder a extensísima entrevista que lle fixo Javier Becerra ao ourensán no Fugas hai uns días. Algunhas pérolas:

"El turismo rural es algo horroroso porque convierte lo rural es una especie de parque temático. Es parecido a la gente esta que en Brasil va a hacer tours por las favelas, que hasta le hacen un espectáculo de fogueo."

"Para mí Animal Collective es puro mainstream"

"Vigo es puro Ourense. Si tú coges en Vigo y le sacas toda la gente que viene de Ourense se queda en cuatro chabolas de nativos y nada más. Y toda esa es gente de la aldea, lo que pasa es que luego tienen hijos y nietos y ellos ya se consideran de allí y ven la aldea como “!Qué aburrimiento! !Qué coñazo!”

"Afortunadamente Nacho Vegas nunca tocó en Quins"

"Yo hago música comercial y, por eso, esas referencias (Britney Spears, Christina Aguilera...) me interesan mucho."

"En general no me interesa mucho el directo (...) No sé, parece que los discos los hace el aire y al tocar, como estás sudando y dando el callo, se ve ese trabajo. Solo por eso parece que vale la pena y puedes pagar 20 o 30 euros."

"El rock n´roll siempre fue un 50% moda y un 50% música, pero es que ahora es puramente moda. Ahora sale el disco de Phoneix, que en su día no sería ni un disco de maquetas de The Strokes, y ya vale. Porque lo que se busca es el momento de darle al play y que enganche."

"Si sacas a Bach, Debussy, el “Smile” de los Beach Boys y cuatro más nada es para tanto. Hoy escuchas una cosa del año 70 y dices “Buah, esto es alucinante”. Pero es que mañana, escuchas otra del 68 y te parece aún mejor."

"Pero yo no soy nacionalista gallego. En todo caso soy nacionalista ourensano. Pero eso tiene que empezar a andar. Estamos empezando."

"En la vida real no quiero que le pase nada a Feijoo. Es más, quiero que viva 150 años."

"Yo creo que, hoy en día, no existe ni una persona que no eche de menos a Fraga."

"Lo del Islam fue que empecé a leer el Corán y me parece la obra literaria por antonomasia. Es lo más total que se escribió nunca, pero no religiosamente, sino en el sentido artístico. Pero no, yo no soy musulmán,… todavía."

Os instrumentos musicais na tradición galega

2010-02-03T13:30:00.005+01:00

Máis de quince anos levoulle a Pablo Carpintero catalogar os 144 instrumentos tradicionais galegos que recolle no libro que ven de editar. Pouco máis de quince segundos me levou a min decidir mercalo trás botarlle un ollo e babexar na libraría. O que non entendo é como a estas alturas non existía unha obra semellante, tanto en volume -nada menos que 500 páxinas e máis de 1000 fotografías- coma en calidade e detalle da información.

O mellor de todo é que veñen pequenos guieiros para fabricar algúns en plan Do It Yourself. Ben afinados vai ser dificil que queden pero -tentar- construilos pode ser ben divertido:

Avangarda aviar

2010-02-02T19:18:00.000+01:00

Reveladora instalación do artista francés Céleste Boursier-Mougenot. Ou como poñer en evidencia medio século de música experimental cuns simples paxaros.

Visto en Hispasonic

Compostela, sede do lado escuro por un día

2010-02-02T08:04:00.006+01:00

A imaxe dunha Praza do Obradoiro chea de stormtroopers desfilando ao son da Marcha Imperial interpretada por ducias de gaiteiros daría a volta ao mundo e sairía nos medios de todo o Planeta. Compostela estaría de súpeto no centro do mapa do turismo friki. Até poderiamos aspirar a ser sede europea da Comic-Con 2011. O certo é que no canto de tirar o diñeiro -mellor nen saber canto- financiándolle os plátanos a David Meca, os responsables do Xacobeo deberían de invertir en iniciativas coma esta, con verdadeira proxección internacional.

O evento aínda non ten patrocinador pero xa está confirmado para ter lugar o 21 de maio. Eu vou ir mercando o uniforme, non quero perderme está grande metáfora política das actuais coordenadas políticas. Claro que igual era máis divertido -e coherente- vestirse de Jedi e emboscalos cando pasen polo Franco. Todo se andará.

Tedes máis información en imperialstormtroopers.com e no seu grupo de Facebook.

Komunikando.tv está de volta

2010-02-01T10:32:00.004+01:00

Non saimos do lixo é o novo programa de Komunikando.TV, unha espilida dose de humor crítico que non ven nada mal nos tempos que corren.

A Casa das Máquinas

2010-01-29T09:30:00.000+01:00

O ano pasado aprobouse un interesantísimo proxecto para rehabilitar e adaptar a antiga nave modernista de Galeras coma sede do Centro de Estudos Composteláns Anxel Casal. Esta mole situada no Campo das Hortas foi contruida en 1919 baixo a dirección de López de Rego, autor doutras xoias modernista próximas coma a espectacular casa do escultor López Pedre ou o palacete da Finca do Espiño.

O que orixinalmente hospedaba un mastodóntico transformador de Fenosa agora pasará -unha vez teña dotación orzamentaria- a ser sé do CECAC cunha biblioteca, fototeca e arquivo sonoro compostelán. E o que é máis importante, fará a función de factoría cultural e ponto de encontro aberto para creadores e público, un lugar que funcione coma pulmón creativo da cidade. Algo asi coma o que pretende ser a inerte sede da $GAE de Vista Alegre pero que -por sorte para a cultura- non é. A ver se a finais deste 2010 podemos velo xa en funcionamento.

Jeffrey Lewis

2010-01-27T13:30:00.000+01:00

Co que me tiran a min os aprendices de todo e mestres de nada non sei como tardei tanto en saber de Jeffrey Lewis, autor underground de banda deseñada á vez que membro destacado do anti-folk. Un auténtico todoterreo cun estilo narrativo-musical moi persoal e unhas letras para ler con atención:

Eufalo.tv

2010-01-26T19:12:00.006+01:00

Nun país normal iniciativas coma eufalo.tv -que comeza a súa andaina hoxe- non serían necesarias. Por desgraza a Historia deixounos nun ponto onde realmente precisamos poñer un espello diante para saber qué e como somos. Mirémonos logo con atención. Paga a pena.

Eufalo.TV é un proxecto de documental colaborativo. É unha historia colectiva sobre a lingua, dende o punto de vista dos seus falantes. É, por tanto, unha historia feita a partir de pequenas historias, un discurso feito con moitos discursos diferentes e variados. Que cada quen tire as súas propias conclusións.
Como proxecto en desenvolvemento que é, imos ir traballando nel pouco a pouco para melloralo e facelo o máis participativo posible. Contamos coa túa colaboración para, entre todos, irlle poñendo caras ao Mapa Sociolingüístico de Galicia.

God Help the Girl/Deus, ajuda a menina

2010-01-26T11:35:00.007+01:00

E que vivan os karaokes indie-reintegratas con tipografía hortera

Asuntos que se resolven co tempo

2010-01-25T09:00:00.006+01:00

Non queda moito para que o segundo disco -primeiro editado comercialmente- de NOISE PROJECT vexa a luz. Levará por título Asuntos que se resolven co tempo e estará editado en CD baixo licenza copyleft en A Regueifa Discos polo que tamén se poderá descargar de balde no netlabel www.aregueifa.net ademais de estar en Itunes, Spotify e demais fedellos. O que non sei é se aproveitarán o seu concerto con Piano Magic en Vigo para facer a presentación ou agardarán a abril para facela conxuntamente con Mequetrefe, que tamén estrean disco.

Namentres, que mellor que ir escoitando algún petisco:

NOISE PROJECT - A Madalena (Asuntos que se resolven co tempo, 2010)

God Save the Queen

2010-01-23T12:00:00.004+01:00

Xa non é a filla de Eileen de Twin Peaks. Tampouco é xa a irmá pequena da protagonista de Bones. Nen tan sequer é simplemente a muller do líder de Death Cab for Cutie. Coa fermosa (500) Days of Summer e o seu debut discográfico con She & Him xunto a M. Ward coroouse en 2009 coma nova diva/musa/raiña indie oficial. Asi que nada, toca xurar fidelidade e render preitesía. God save the Queen, FTW!

O segundo disco de She & Him non verá a luz até a primavera pero xa se pode ir escoitando o primeiro single, In the Sun. O que xa non sei se veremos algún día -e non estaría nada mal- é un disco co seu marido, que non o fan nada mal xuntos:

O eterno complexo do Festival do Norte

2010-01-22T13:10:00.002+01:00

Vense de coñecer a lista de grupos que van estar no Festival do Norte 2010 e de novo, máis un ano, voltan reducir a representación galega á mínima expresión. Unha mágoa.

Valoro moitísimo o risco de montar un festival desas características, ten moito mérito, e dende logo a presenza de Carrero Bianco e Emilio José nesta edición é unha boísima nova para a música galega. Pero non podo evitar a sensación agridoce de todos os anos ao ver que hai só un par de grupos galegos no cartaz e saber -con absoluta certeza- que van tocar ás 5 ou 6 da tarde. Invisibilidade asegurada.

Non sei se aínda o farán pero a última vez que fun ao Festival do Sudoeste había un escenario adicado exclusivamente a grupos portugueses emerxentes. Habería que tomar boa nota, se nós mesmos non promocionamos o que sae de aqui ninguén o vai facer.

Dando no cravo

2010-01-22T08:48:00.004+01:00

De entre as moitas opinións publicadas sobre o absurdo novo decreto da língua que lin estes días, esta carta ao director publicada hoxe en La Voz de Galicia pareceume a máis reveladora, sincera, despolitizada e fiel á realidade:

¿Por qué empecé a dar las clases en gallego?

J.B.Búa
Pontevedra

Porque al segundo año de empezar a dar clases, y de eso hace 18 años, me encontré en un Instituto con alumnos cuya lengua materna era evidente que era el gallego. Preguntaban y se expresaban en gallego, pero al hacer el trabajo en clase y realizar los cálculos, se pasaban al castellano. Para ellos, la lengua apropiada para el trabajo académico era el castellano, quedando el gallego como idioma de comunicación de segunda categoría. Me pareció algo muy triste y decidí, a pesar de tener como lengua materna el castellano y haber recibido toda mi formación académica en castellano, impartir las clases en gallego, si la mayoría de los alumnos se expresaban usualmente en ese idioma.

El hipotético problema de la lengua en las aulas se ha politizado de una forma escandalosa. Para mi, el debate no es un debate político sino de otro tipo y mientras no se centre en donde debe, no avanzaremos.

Respecto a la inclusión del inglés como idioma en que se impartirá un tercio de las asignaturas desde la Ed. Primaria, sinceramente es tan absurdo que no merece muchos comentarios. Ni hay profesores con un dominio suficiente del idioma como para poder dar una clase en inglés ni los alumnos podrían seguir una clase de, por ejemplo Matemáticas, impartida en inglés. La única vía, hoy por hoy, es recurrir a la chapuza de permitir a profesores sin un dominio suficiente del idioma impartir clases en "spanglish", que los alumnos pregunten y se expresen en castellano o gallego en esas clases y que el libro de texto sea en castellano o gallego. Todo ello si consiguen que haya profesores dispuestos a hacer el esfuerzo de impartir sus clases en inglés porque van a ser premiados de alguna forma. ¿Es esa la solución que se propone desde la Administración?.

Lo de "democratización" a la hora de elegir idioma pues digamos, simplemente, que presenta muchos problemas. Destaca el hecho de que los padres decidan sobre una cuestión puramente técnica en base a, con todos los respetos, escasos conocimientos sobre el problema y en una situación de politización extrema del tema. Es un misterio para mi si la Administración tiene pensado que también decidan sobre el curriculum o si tienen pensado nombrar a dedo inspectores de educación a padres especialmente combativos. De hecho, como docente, es para mi un misterio la razón o razones que animan a nuestra Administración a tomar decisiones en materia educativa. A veces me dá la impresión de que sus decisiones han sido tomadas apresuradamente mientras alguien, que carece la mayoría de las veces de nombre y apellidos, se tomaba un café (quizá enriquecido con otra bebida) .

Foto: Xose Manuel Pereiro

Experimentar coa educación é irresponsable

2010-01-21T11:05:00.008+01:00

Corría o ano 1983 e a alguén no meu colexio se lle ocorreu introducir a educación bilingüe castelán-inglés na miña clase a modo de experimento. O galego daquela era impensable, por desgraza. Non recordo os detalles pero si lembro perfectamente á profesora de inglés dándonos clase de matemáticas. En pefecto inglés, claro. E tendo en conta que era nos primeiros anos de EXB imaxino que aprendin a sumar, restar e até a multiplicar en inglés. Ou ese era o obxectivo.

O certo é que o experimento só durou un ano e inmediatamente voltaron dar as clases en castelán polo que deduzo que o fracaso foi absoluto. Nen aprendimos inglés nen aprendimos matemáticas., retrasando a nosa educación un ano innecesariamente. Mil grazas ao que tivo a xenial idea.

Non dubido que hoxe en día existan colexios bilingües que funcionen, con profesores competentes, pero de aprobarse o novo decreto do galego tal como está prantexado o que vai acontecer no ensino vai ser moi semellante ao que me pasou a min, o caos máis absoluto. Non hai máis que ver o que pasou en Valencia por mor da teima de Camps de dar Educación para a cidadanía en inglés: fracaso escolar xeralizado. Exactamente o que acontecerá aqui de aprobarse o absurdo novo decreto.

Porén, o máis triste do asunto son os motivos reais da forzada introdución dunha lingua foránea: arrinconar o galego, a lingua habitual de mais do 60% d@s galeg@s. Se estivera motivada por unha visión cosmopolita sincera aínda se podería entender pero que sexa unha cutre excusa para reducir as aulas en galego á mínima expresión é completamente lamentable. Lamentablemente pailán e provinciano.

Moon

2010-01-20T11:00:00.005+01:00

Por moito que Sony non lle deixe presentarse aos Oscars, MOON é sen dúbida un dos mellores debuts de 2009. O que non sabía cando a vin é que o seu autor, Duncan Jones, é fillo de David Bowie. Unha mágoa, ese dado teríalle proporcionado moito valor engadido ao visionado, enlazando o universo espacial do seu pai (Space Oddity, Starman, as propias Spiders from Mars...) coa propia temática da película. Eses cruces sempre son interesantes e neste caso a letra de Space Oddity de seguro que xogou un papel trascendental na xestación do guión.

Iso si, tendo en conta que ao pai sempre lle tirou a interpretación non debería de estrañar que o fillo escollese o séptimo arte para deixar fluir o talento herdado. De feito hai pouco saiu á luz unha carta de Bowie de 1967 na que lle contaba a unha fan que acababa de rodar a sua primeira curtametraxe e na que se intuía xa unha paixón desbordante polo cinema. Orgulloso debe estar logo do seu pequeno Duncan.

Democracia contra o absurdo

2010-01-19T07:46:00.009+01:00

A plataforma QUEREMOS GALEGO puxo hoxe en marcha unha moi interesante iniciativa para frear -ou cando menos denunciar- o sensentido e ilegalidade do futuro decreto do galego no ensino. Consiste no envío masivo de alegacións contra o borrador do decreto e para participar só hai que enviar este modelo ao email alegacions.decreto.plurilinguismo@edu.xunta.es e remitir tamén copia -para o seguimento- a alegacions.decretazo@queremosgalego.org.

Contra as políticas absurdas e os fraudes de lei malintencionados nada mellor que unha boa dose de democracia real e participación cidadá en estado puro.

Novo videoclip de Franc3s

2010-01-18T09:30:00.003+01:00

Ese encantador trío de Carballo que soa coma "Mars facendo unha versión de Silver Apples unha noite de treboada nun pub á beira do mar Imbrium onde hai colgadas pinturas de Rauschenberg e DJ King Buzzo pincha a The Shaggs sen parar mentres que nunha pantalla poñen a película The devil and Daniel Johnston e Man Ray cunha camisola de Suicide saca fotos do público asistente entre o que se atopan The Jesus and Mary Chain tocando cancións de Devo e Chris Marker pedindo licor café a unha camareira travesti que se fai chamar Divine e que leva chapas de Ooioo e de Einstürzenden Neubauten e os atende sen deixar de ler unha biografía breve de Joy Division escrita por William Burroughs e ilustrada por Robert Crumb" estrea o primeiro videoclip do seu novo disco, La exhibición de atrocidades. Un disco, por certo, editado baixo licenza Copyleft e descargable de balde dende www.aregueifa.net.

O tema escollido é Nuestra fe en el veneno e o resultado -obra de Javi Camino- é asi de espectacular:

Toda esa enerxía escura

2010-01-15T14:06:00.000+01:00

Ando estes días rematando unha peza instrumental para a banda sonora da nova curta -xa a sexta- de Pachi Baranda, Xogo de nenos. En troques, fíxonos un videoclip para Fanny+Alexander a base de imaxes Super 8 do seu arquivo. O tema que escolleu foi Toda esa enerxía escura, con letra de Estíbaliz Espinosa e a colaboración nas voces de Martiño de The Homens.

El arte de volar

2010-01-15T10:41:00.005+01:00

Un dos peores agasallos que recibín este nadal foi El arte de volar. E digo peor porque esta absoluta obra mestra da novela gráfica é dura, pero moi dura, de dixerir. Non é necesario perder unha guerra nen vivir derrotado e traizoando os teus principios para empatizar dende a primeria páxina coa historia do pai do autor, co seu fracaso vital e ideolóxico, e sentir a amarga frustración do que puido ser e non foi.

Películas sobre a Guerra Civil hai moitas -igual demasiadas- pero se algún realizador se decide a facer unha adaptación desta novela gráfica, de seguro que as deixa todas en simples obras menores. Co enorme potencial deste guión coma crónica definitiva dos fracasos e oportunidades perdidas do século XX sería un crime non facelo.

Stop me If you think you've heard this one before...

2010-01-14T09:00:00.002+01:00

Grupos que continúen fielmente a senda dos Smiths hai moitos. Alguns tirando a maliños e outros bastante mellores -coma Voxtrot ou Cats on Fire- pero os daneses Northern Portrait levan as de gañar nas comparacións afortunadas con Mozz e Marr. Non só captan a esencia dos Smiths mellor que ninguén, tamén teñen un vocalista que é un clon de Morrissey en versión rubia:

Veñen de sacar o seu primeiro disco, Criminal Art Lovers, pero polo de agora en Spotify só están os seus dous primeiros EPs, Napoleon Sweetheart e The Fallen Aristocracy.

Ahi va que chorrazo

2010-01-13T13:30:00.002+01:00

Esta noite comeza a moi esperada nova temporada de Muchachada Nui e na súa web xa se pode ver un adianto da primeira celebrity desta cuarta temporada, adicado a Luis Cobos, sen dúbida un dos principais responsables da miña elevada intolerancia á música clásica:

Nevarada en Compostela

2010-01-13T10:00:00.005+01:00

Estas son algunhas das fotos que saquei no branco mencer do pasado venres. A primeira de todas é unha enorme panorámica da cidade nevada vista dende o alto de Monte Pío, feita con catro fotos unidas cunha resolución total de 80 megapixels. Se pinchades en cada unha podédelas ver a maior resolución.

Provincialismo paleto

2010-01-12T12:55:00.000+01:00

Imprescindible artigo do catedrático de Economía Xavier Vence no que analisa o artificial conflito lingüístico e a absurda e inconstitucional solución trilingüe: A deriva inconstitucional do neocentralismo

Eric Rohmer (1920-2010)

2010-01-12T09:00:00.002+01:00

Dubidaba ente El rayo verde de Chinarro e algunha de Pauline en la playa coma tributo elexíaco. Como sospeito que a de Chinarro ten máis que ver coa obra de Verne que coa de Rohmer vai a das asturianas coma requiem. Que non todos os días morren homes que sexan fieis aos seus principios -artísticos- até o final da súa vida:

Bëlop

2010-01-11T13:06:00.000+01:00

Se che tiran Talking Heads, The Rapture ou mesmo Gang of Four non debes perderte Come up with your own moves, o novo single dos redondeláns Bëlop. Ten un arrecendo clásico extrordinario, haberá que seguirlles a pista logo.

The Times They Are A-Changin'

2010-01-11T07:14:00.004+01:00

Ou non tanto. Dubido que o número de mortos en guerras ou por desnutrición teña cambiado demasiado en relación á década anterior. Via www.onlineeducation.net

Casa das Asociacións, arquitectura exemplar

2010-01-08T08:30:00.001+01:00

Malia levar xa un par de meses funcionando aínda non me pasara pola nova Casa das Asociacións compostelana -de cuxa restauración me falaran moito e ben- asi que que tocou facerlle visita. E foto, claro.

Este histórico edificio do barrio de Conxo era a antiga Estacion de Cornes, de onde saiu o 15 de setembro de 1873 o primeiro tren galego destino a Carril. Case nada. Por fortuna non fixeron a mesma animalada que coa antiga estacións de autocarros do Edificio Castromil -unha xoia modernista que derrubaron sen contemplacións nos 70s- e ven ser un dos mellores exemplos de como rehabilitar e adapatar con éxito a novos usos -neste caso viciñais- edificios obsoletos.

Na cidade atópanse varios edificos históricos na mesma situación -coma o antigo edificio da telefónica da Rúa Galeras- pero a que máis perigo corre é sen dúbida a estación do tren coa chegada do AVE. Por fortuna, o derrubamento está a ter unha forte oposición -habendo até grupos en facebook- polo que vexo complicado que se atrevan. Outra cousa é que logren unha integración do antigo e obsoleto co novo e funcional tan harmoniosa coma no caso da Estación de Cormes. A ver se hai sorte.

Lhasa de Sela

2010-01-07T10:50:00.005+01:00

Canta Joe Crepúsculo en Los viejos que "nada envejece más que pensar que nos hacemos viejos". Non lle falta razón -coma sempre- pero si que hai algo que envellece máis, bastante máis: o pasamento de xente da túa xeración, sexan cercanos ou non. Este aninovo morreu de cancro a cantante Lhasa de Sela, unha case perfecta descoñecida da que só tiña a referencia da súa colaboración con Stuart Staples nun dos temas máis fermosos da década que remata, That Leaving Feeling. Aínda asi sentínme vello, só tiña catro anos máis ca min. Shit happens, coma din ao outro lado do Atlántico.

Tras escoitar estes días os seus tres maravilloso discos en solitario -o último é deste mesmo ano- atrévome a aventurar que non sería de estrañar que esta rapaza remate por convertirse nunha artista de culto, coma tantos outros que precisaron morrer novos para ser (re)coñecidos. O certo é que neses tres traballos hai xemas dabondo para entrar no selecto clube do malditismo, aínda que pola miña parte só con isto xa sería máis que suficiente:

Novo disco de Tindersticks

2010-01-05T11:40:00.001+01:00

Tindersticks rexurdiron no musical co anterior disco, The Hungry Saw, e polo que parece, co novo Falling Down a Mountain -á venda o 25 pero xa circulando pola Rede- semella que non queren perder comba. Non só o van editar en CD e vinilo, tamén o van editar nun formato bastante estraño, o poster-MP3, que ven ser exactamente iso, un fermoso poster da banda que inclúe un código para descargar o disco. Aí queda iso.

Estamos ante a reviravolta definitiva do binomio música/merchandising unha vez consumada a inversión da lóxica disco/concerto? Abofé que si. O que antes era promocional agora pasa a ser o produto en si e o produto pasa a ser un agasallo, un extra. Aínda que sexa o esencial. E non me estrañaría nada que funcionase tendo en conta a cantidade de bandas (Ramones, Cramps, Joy Division, Iron Maiden, Sonic Youth, Los Planetas, Metallica...) que a día de hoxe seguro que venden bastantes máis camisolas que discos.

Non sei se Tindersticks serán pioneiros con este formato tan decorativo pero o que si é certo é que, alén de ser unha das miñas bandas favoritas, son uns case cincuentóns moi, moi modernos: até sacaron un trailer para anunciar o novo disco en youtube. Iso é saber adaptarse aos novos tempos:

Seth MacFarlane, ese ídolo

2010-01-05T08:00:00.001+01:00

Como se pode comprobar na foto, na casa somos incondicionais de todo o que sae da -moi enferma e xenial- mente de Seth MacFarlane, ese moderno home do Renacemento de profesión debuxante, actor, cantante, animador, pianista, guionista, realizador e algunha outra que seguro esquenzo. Un auténtico todoterreo da creación. A verdade é que teño debilidade por este tipo de personaxes -coma Vincent Gallo ou Jodorowsky- capaces de darlle con xeito a varias disciplinas sen destacar coma xenios indiscutidos en nengunha. No fundo resulta moito máis acorde coa natureza curiosa e inqueda do ser humano ser un eterno aprendiz de todas as cousas que mestre nunha soa. A excesiva especialización, ao final, sempre remata por limitar.

Todo isto ven a que onte descubrín en Youtube o seu proxecto de fin de carreira, un piloto de dez minutos que ven ser a prehistoria das súas series pero no que xa bosquexaba o universo e o discurso tanto de Family Guy, a máis evidente, coma de American Dad e The Cleveland Show. Realmente curioso de ver:

Primeiro disco de 2010

2010-01-04T08:00:00.004+01:00

Nouvelle Cuisine, os cocicinitas máis popeiros e barbudos da Coruña, quixeron ser os primeiros en sacar disco no 2010 e o mesmo día 1 a primeira hora xa estaba o seu novo traballo disponible en nouvellecuisine.bandcamp.com, todo un récord. Editado baixo licenza Creative Commons e producido polo omnipresente Arturo Vaquero contén seis temas novos e unha peculiar, por deliciosamente electrónica, versión de Massiel. O título do disco, La guerra del volumen, imaxino que virá disto. Por fortuna eles posiciónanse co bando que respeita o rango dinámico. E os noso tímpanos, claro, moi de agradecer.

Van estar presentándoo este martes no Mardi Gras, asi que se és do que non dá durmido coa emoción da chegada dos Reis e iso, pásate por ali.

Eclipse de Lúa

2010-01-02T09:37:00.002+01:00

O ano 2009 despediuse cun eclipse parcial de Lúa e o noso característico clima ameazaba con ocultalo por completo. Por sorte os neboeiros tiveron a amabilidade de afastarse un anaco antes da cea e puiden sacar esta foto. Este eclipse coincidiu tamén co que no mundo saxón coñecen coma Blue Moon, a segunda lúa chea no mesmo mes, algo que non se repetirá até 2012.

BSO: The Beta Band - Eclipse (Hot Shots II, 2001)

Ano novo con ben veñas

2009-12-30T17:46:00.004+01:00

Pois iso, bon ano para tod@s

Arruinando novelas gráficas no Iphone

2009-12-30T09:09:00.005+01:00

Leo que a produtora galega Continental vai editar un dos números da mítica Quotidania Delirante de Miguelanxo Prado para o Iphone. Escepticismo total pola miña parte. Tras -tentar- ler hai pouco a novela gráfica que narra a vida do man in black no Iphone descarto por completo o formato dixital para a banda deseñada, absolutamente incompatible coa versatilidade que proporciona o formato papel para estruturar as viñetas ao servizo das moitas técnicas narrativas que teñen abrollado no xénero nas dúas últimas décadas. O de ir viñeta a viñeta e con zooms automáticos arruina por completo o ritmo narrativo e de leitura. Até o propio autor nun arrouto de sinceridade admite as eivas que deixa a adapatación electrónica.

O certo é que cada día que pasa vexo máis complicado que o dixital remate por matar as edicións en papel coma está a acontecer co audiovisual. Pode que a prensa escrita si sexa substituida totalmente algún día non moi lonxano pero os libros, co estado actual da tecnoloxía, farto complicado. O papel é un formato demasido cómodo e natural como para renunciar a el a falta dunha alternativa mellor. Igual cando perfeccionen o papel electrónico flexible cambia o conto pero, polo de agora, a literatura, moito mellor en papel.

Nacho Vegas, ese ídolo

2009-12-29T10:36:00.005+01:00

Mándame J. o link a esta entrevista a Nacho Vegas publicada onte en 20 Minutos. As entrevistas a NV sempre son interesantes, demostrando unha coherencia e claridade de ideas que xa quererían para si moitos aparentemente menos perdidos. De feito lembro que comecei a interesarme pola súa música a raiz dunha entrevista que lle fixeran na Rock de Lux co gallo da saída de Actos inexplicables e na que, entre outras cousas, se declaraba nacionalista asturiano. Vai xa case unha década, como pasa o tempo.

Por fortuna este tímido grande home segue vivo e máis activo ca nunca no musical e polo que conta na entrevista segue a ter as cousas ben claras:

"En algunas de mis canciones aparece la política como telón de fondo. La sigo, desprecio profundamente el ultraliberalismo y, como aunque no quiera tengo fe en el hombre y prefiero a una persona buena que a una capaz, soy de izquierdas"

"No utilizo las canciones para nada. Pero sí, siempre reflejan mi relación con el mundo, mi manera de cuestionarlo todo empezando por uno mismo. Y dios bendiga al relativismo"

"El amor es necesario para sentirte vivo, sí, no sólo el amor a una persona en concreto. Es una lástima que las cosas más necesarias sean las más inútiles"

Xenio, figura e boa persoa. A ver se comeza mirar máis pola súa saúde que aínda lle queda moito por aportarnos.

Foto: Luis Díaz Díaz

James Yorkston

2009-12-28T18:29:00.000+01:00

Que Domino Records -selo de bandas coma Pavement, Franz Ferdinand ou Animal Collective- conte no seu catálogo con unha versión da Pandeirada de Entrimo resulta inexplicable. A priori, claro. Logo descobres que o seu autor -James Yorkston- é escocés, o seu último disco leva por título Folk Songs e o home navega con total naturalidade entre os portos do pop acústico e o folk tradicional e as pezas do puzzle comezan encaixar, cobrando a versión galega pleno sentido no seu repertorio.

Unha mostra máis de que a liña que separa a Micah P. Hinson de Suso Vaamonde, a Belle & Sebastian de Fuxan os ventos, a Bonnie 'Prince' Billy de Amancio Prada, ou a Ataque Escampe de Arcade Fire... é bastante máis fina do que parece, distintas pólas da mesma árbore.

Educación 56 - Austeridade 104

2009-12-28T09:41:00.001+01:00

No Campus Sur de Compostela. Testemuña xorda de centos de horas de suor, pedradas, esguinces de nocello, tapóns humillantes e pases imposibles. Nos últimos tempos sen aro e sen trazos de que a USC a arranxe axiña, non debe de haber diñeiro coa política de "austeridade" desta nova Xunta privatizadora e neoliberal. Podería entender que se lle recurten fundos ao sistema educativo coa actual coxuntura económica pero logo ves que seguen a derrochar nas caralladas innecesarias de sempre e caeche a alma aos pés. Son os de sempre, coma sempre.

BSO: The Davids - Basketball (Boom Boom Boom Da Da Da, 2009)

Merry Christmas (I don't want to fight tonight)

2009-12-24T17:51:00.003+01:00

BSO: Ramones - Merry Christmas (I don't want to fight tonight)

Playlist de Spotify para o Nadal

2009-12-23T18:18:00.003+01:00

Hai un pouco de todo, dende os Kinks a Mogwai pasando por Johnny Cash e Berrogüetto. E xa sabedes, facede caso aos Decemberists e don't get drunk this christmas, que logo che pasa como ao pobre home da foto, que até a sua neta se escaralla del.

The Decemberists – Please Daddy (Don't Get Drunk This Christmas)
Bing Crosby – Peace On Earth/Little Drummer Boy (Medley)
Tom Waits – Christmas Card From A Hooker In Minneapolis
Berrogüetto – Nadal De Luintra
A Quenlla – Porque Aqui Non E Ben Ruar
Johnny Cash – Little Drummer Boy
Elvis Presley – If Every Day Was Like Christmas
The Beach Boys – White Christmas
Weezer – O Holy Night
The Kinks – Father Christmas
Mogwai – Christmas Steps
The Killers – Don't Shoot Me Santa
The Pogues Featuring Kirsty MacColl – Fairytale Of New York
Lou Reed – Xmas In February
John Cale – Child's Christmas In Wales
John Lennon – Happy Xmas (War Is Over)
RUN-DMC – Christmas In Hollis
Ella Fitzgerald – Santa Claus Got Stuck Up My Chimney
Sufjan Stevens – That Was The Worst Christmas Ever!
The Fleshtones – Mr. Santa Claus
Low – Just Like Christmas
The Who – Christmas - Remixed Album Version
Astrud – Son Los Padres
Eels – Everything's Gonna Be Cool This Christmas

AFOGANDO NO SARELA - PLAYLIST DO NADAL

The Homens - Costa Brava

2009-12-23T10:41:00.004+01:00

Gravado na NASA na presentación do seu novo disco en Compostela. O son infernal é cousa da cámara, que ten un micro que non se leva nada ben con volumes superiores a 90 dB.

Mercar un libro electrónico e morrer no intento

2009-12-22T13:00:00.002+01:00

Iluso de min, quen me ía dicer que ler un libro electrónico con protección DRM ía ser unha odisea peor que a do Agrimensor K para entrar no castelo? O proceso de pago foi sinxelo -parvos non son-, o drama comeza cando descubres que é un PDF protexido que só se pode ler co Adobe Digital Editions, quedando condenado a lelo na pantalla do ordenador. Están de coña.

Desta volta a xogada saiulles redonda porque o tiven que mercar tamén en papel -o autor ben merece o desembolso doble- pero nunca máis, lección aprendida. Ou editan en formato PDF aberto que poda ler no dispositivo que me pete -sexa un Iphone, un netbook, un Kindle ou unha PSP- ou nada. E a ver se a industria cultural tamén vai aprendendo a lección, que de tanto querer protexer os produtos van rematar cheos de mofo.

Gaivotas en Compostela

2009-12-22T10:29:00.004+01:00

Pouco peixe debe quedar no noso mar para que nos últimos anos se teñan creado tantas colonias estables en cidades de interior. E nós, tan felices. Total, mentres os paises empobrecidos nos sigan permitindo -piratas mediante- esquilmar as súas costas non hai nada de que se preocupar. Ou si.

Foto: Silvia Darnís

Ataque Escampe - Europa e o Ballet

2009-12-21T14:36:00.004+01:00

Ataque Escampe estrean hoxe o segundo videoclip do imprescindible A Grande Evasión, realizado por Samuel Solleiro e Alba Viñas e gravado nas frías praias de outono da Illa de Arousa. A escolla non podía ser mellor, Europa e o ballet, unha das miñas favoritas do disco e unha desas cancións que esixen poñer a letra en branco sobre negro:

Europa é o lugar onde o ballet tamén se podería ver
como a maneira de aparentar que as persoas somos quen de ter ás.
Agora imaxina a viquinga Björk nun combate desgarrador
contra as coristas do Music Hall nun choque de civilizacións.
Dos ventos prefiro os metais, dos praceres todos os orientais.
Dies irae: diciades que iriades alí.
Unha ambulancia anda a percorrer todiño Rejkjavik.
Leva doente o corpo espectral de Vivaldi e un violín.
Dos ventos prefiro os metais, dos praceres todos os orientais.
Dies irae: diciades que iriades alí.
Ten coidado, cazador, na selva disparan ao corazón.
Será a fin das catro estacións.

Feliz Solsticio de Inverno

2009-12-21T13:30:00.004+01:00

Porque xa antes de que Santa Claus anunciase coca-cola, moito antes de que o Apalpador se metese a nutricionista infantil e mesmo antes de que os romanos nos ~~impuxeran~~ trouxeran a festa da Saturnalia... por estas terras xa celebrabamos estas datas:

"O 21 de decembro, coa chegada do solsticio do inverno celebrase a antiga festa celta do "Alban Arthuan".O cristianismo marcou o día 25 de Nadal para lembra-lo nacemento de Cristo coincidindo coas celebracións profanas e desa maneira capitalizou a festa. Unha das razóns da rápida propagación da cristiandade por toda Europa durante o primeiro milenio débese precisamente á incorporación dos ritos, crenzas e costumes doutras relixións e culturas , tal e como xa fixeran os romanos na súa conquista.
O "Alban Arthuan" era un dos antigos festivais celtas do lume. Tiña lugar durante a noite que ía do 21 ó 22 de decembro (segundo o método que usaban os druídas para medi-lo tempo), e coincidía co solsticio de inverno. "Alban Arthuan" - en galego "A Lumeira de Artur" - facía referencia ás lendas artúricas que afirmaban que o mítico rei naceu no solsticio de inverno. O
Alban Arthuan marcaba a celebración tanto do día máis curto do ano coma do renacemento do sol. Cóidase que o Alban Arthuan era tamén un tempo de fertilidade acrecentada, coma eran tamén os outros festivais do lume, coma o Samaín e a festa de Beltane. O primitivos calendarios celtas medían os meses segundo as voltas da lúa ó redor da terra, o que difería do arbitrario sistema do calendario xuliano, que se baseaba máis nas crenzas dos papas que nos ciclos naturais da lúa e do sol."

Fonte: Galicia Espallada / Foto: Barney Finlayson

BSO: Sufjan Stevens - The Winter Solstice (Songs for Christmas, 2006)

Garza cinzenta

2009-12-20T13:05:00.002+01:00

Garza cincenta na lagoa artificial do Auditorio de Galicia (Compostela)

BSO: Graham Coxon - Big Bird (Crow sit on blood tree, 2001)

Reconquistando espazos

2009-12-20T10:57:00.003+01:00

Os que temos a desgrazada fortuna de habitar unha cidade -cada vez máis- turística corremos o risco de rematar sendo os verdadeiros aliens. Estar no mapa turístico ten a súa parte positiva -infraestruturas ou oferta cultural- pero unha vez que comezas vetar rúas e lugares pola abundancia de ruidosas masas foráneas quedas relegado a desfrutar só das partes mais rematadamente feas e grises da cidade. Un drama. Sobre todo no caso de Compostela onde os universitarios, cando deixas de ser un, agravan aínda máis este alleamento dos pobres nativos.

E mentres desfruto dun café con leite nesta fría mañá de domingo no Dakar, un deses sitios encantadores que non pisaba dende a faculdade e que sempre son imposibles por mor dos turistas, xa vai entrando a primeira horda de escandalosos peregrinos. Urxe ir pagando e alonxarse canto antes...

The Homens

2009-12-18T12:00:00.002+01:00

The Homens ao vivo na sala NASA (18 de decembro de 2009)

BSO: The Homens - Cen días (Tres, 2007)

Flaming Lips - Watching the planets

2009-12-18T09:00:00.002+01:00

Unha chea de moz@s espid@s saen dunha grande bola peluda. Un señor traxeado canta feliz dentro dunha esfera. Ese mesmo señor, tras unha volta en bici, remata tamén sen roupa dentro da bola peluda. Non é un soño. Non é o argumento do vindeiro filme de David Lynch. É o primeiro videoclip do novo disco de Flaming Lips, Embryonic. Eles son asi, metafóricos e caralláns a partes iguais.

Stargazer

2009-12-17T19:24:00.007+01:00

Estrela fugaz sobre as nubes no Monte de Correxíns (Compostela, decembro de 2009)

As Xemínidas son unha chuvia de meteoros de actividade alta. O seu período de actividade exténdese entre o 7 e o 17 de decembro. O seu máximo ocorre o día 14 con THZ 120, o que a converte na chuvia de maior actividade do ano. O corpo proxenitor das Xemínidas é o asteroide (3200) Phaeton. Esta relación foi posta de manifesto tras o descubrimento do asteroide en 1983 polo satélite IRAS e foi a primeira chuvia claramente relacionada cun asteroide. Aínda que se cre que dito asteroide é tan só un cometa extinto, e as partículas foron exectadas hai séculos. http://gl.wikipedia.org/wiki/Xeminidas

BSO: The Zephyrs - Stargazer (2001)

A maioría da poboación mundial é bilingüe

2009-12-17T09:17:00.003+01:00

E non o digo eu, son palabras de Albert Costa -psicólogo e investigador do ICREA- nesta interesante entrevista. Non viña mal que os ignorantes que non queren escolarizar os seus fillos tamén en galego lle botasen unha lectura, igual cambian de idea aínda que só sexa por motivos prácticos:

-¿Es beneficioso para las personas ser bilingües?

-Hemos estudiado cómo la gente bilingüe puede separar tan bien sus dos lenguas y cómo este control de las lenguas tiene algún efecto en el sistema cognitivo. Es decir, hasta qué punto los bilingües son capaces de focalizar su atención mejor que los monolingües, no sólo en el lenguaje sino en general. Los bilingües parecen sufrir menos distracción de estímulos irrelevantes que los monolingües (...) Un estudio de Canadá demuestra que los bilingües mayores, los abuelos, desarrollan los primeros síntomas de Alzheimer más tarde que los monolingües. Es como si al haber estado toda la vida con este control de las dos lenguas se creara una reserva cognitiva que hace desarrollar los síntomas más tarde (...)